

Een verhaal uit Ajaccio
Stel u Corsica voor in 1880, en dit schiereiland, toen nog bedekt met boomgaarden en maquis.
Hier besluit dokter Paul Pompeani een villa te bouwen. Hij wil haar statig, in de bouwstijl van zijn tijd, en vooral met uitzicht op zee.
Enkele decennia later brengt het begin van de twintigste eeuw een nieuwe mode naar Corsica: overwinteren en vakantie aan zee voor de Europese high society.
Aan het einde van de jaren twintig koopt Louis Raibaldi de Villa Pompeani van de erfgenamen van de dokter om er een hotel van te maken. Hij breidt haar uit en opent de deuren voor wintergasten die het milde klimaat van Ajaccio waarderen. De villa wordt de Hostellerie de la Grande Bleue.
De brochures uit die tijd beloven zwemmen in zee, een prachtige tuin, een verlichte fontein, een theater en thés dansants.

Een familiehuis, van de ene familie naar de andere
Nadat de familie Baretti de villa heeft gekocht, wordt ze korte tijd een filmstudio. De vriendschap van de eigenaar met schrijver en filmmaker Marcel Pagnol is daar niet helemaal vreemd aan.
In de jaren vijftig geeft Madame Baretti-Rosselli het huis opnieuw een andere bestemming, ditmaal als discreet luxehotel: Hôtel Les Mouettes.
Onder haar onnavolgbare leiding ontvangt het hotel een halve eeuw lang de legendarische bezoekers van Ajaccio, van een gevierde diva tot gekroonde hoofden.

Oprechte gastvrijheid
In 2006 neemt de familie Pieri, al eigenaar van Castel Brando**** in Erbalunga (Cap Corse), het huis over, met oudste zoon Jean-Baptiste aan het roer.
Net als zijn hele familie houdt hij van oude muren en plekken met een geschiedenis. Sindsdien stelt hij alles in het werk om deze villa aan zee haar volle glans terug te geven.
Dag na dag bezielt hij haar ook met een verfijnde, oprechte gastvrijheid, geworteld in traditie. Een gastvrijheid die bezoekers het beste van zijn eiland laat ontdekken en tegelijk openstaat voor de moderne tijd.
Al meer dan 20 jaar helpt hij Les Mouettes uit te groeien tot een plek met een heel eigen karakter: een hedendaags paradijs, midden in zijn tijd en toch diep Corsicaans en tijdloos.


